beats by dre cheap

PRIČA O SEDMORICI OBJEŠENIH, Leonid Andrejev

    Njegovo književno stvaralaštvo proteže se na period između rusko-japanskog i Prvog svjetskog rata i dvije revolucije, 1905. i 1917. godine. Često je koristio biblijske teme prenoseći ih u savremeni život, mijenjajući im potpuno smisao. Dok su ga njegovi savremenici obožavali, smatrajući ga ehom Dostojevskog i njegove drame dočekivali kao rijetki umjetnički događaj, kritika je često oštro odbacivala sve što je napisao. Između dvije revolucije, nošen sumnjama u pojedine ljudske vrijednosti, pod opsesijom smrti i užasa, obuzet dubokim pesimizmom pojedinca, prenio je sopstveno nevjerovanje u ideale na društveni plan. Užas i smrt, strah od smrti i užasa, bezumlje koje je ponekad obuzimalo njegove heroje, teme su koje analizira. Ne interesuju ga događaji ni ljudi u njima, već čovjek-pojedinac naspram društva.

- „Zbilja se zanosila bezumljem, a smrt ujedinjena sa životom, rodila je utvare.“

-  „Moju ljubav, široku kao more, primit ne mogu obale života.“

   Pripovijetka „Priča o sedmorici obešenih“ (1908.) posvećena je Tolstoju. To je drama o sedmorici osuđenika na smrt, njihovom odnosu prema smrti i stavu prema smrtnoj kazni. A pripovijetkom „Sin čovečji“ Andrej se vraća omiljenoj temi, pobuni pojedinca protiv sudbine.

 

čitaonica
http://citaonica.blogger.ba
02/11/2009 12:34